Αρχική / Boericke / ADRENALINUM

Adrenalinum

Boericke - Pocket Manual of Materia Medica · William Boericke · 3,848 χαρακτήρες · πηγή ↗

Όλα τα βιβλία για Adrenalinum →
Γενικά

ADRENALINUM Εσωτερική έκκριση των επινεφριδίων αδένων (ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ)

Η αδρεναλίνη ή επινεφρίνη, η δραστική αρχή του μυελού του επινεφριδίου αδένα, (η φλοιική έκκριση δεν έχει ακόμη απομονωθεί), χρησιμοποιείται ως χημικός αγγελιοφόρος στη ρύθμιση των δραστηριοτήτων του σώματος· στην πραγματικότητα, η παρουσία της είναι απαραίτητη για τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νεύρου. Η δράση της αδρεναλίνης σε οποιοδήποτε σημείο είναι η ίδια με την διέγερση των συμπαθητικών νευρικών απολήξεων εκεί. Η τοπική εφαρμογή (διάλυμα 1: 1.000) στους βλεννογόνους προκαλεί αμέσως παροδική ισχαιμία, που φαίνεται ως ωχρότητα, η οποία επιμένει αρκετές ώρες μετά από ενστάλαξη στον επιπεφυκότα.

Η δράση της είναι πολύ άμεση, αποτελεσματική, παροδική, λόγω ταχείας οξείδωσης και επομένως πρακτικά ακίνδυνη, εκτός αν επαναλαμβάνεται πολύ συχνά, οπότε έχουν αναφερθεί αθηρωμάτωση και καρδιακές βλάβες--μυοκαρδιακές--σε ζώα. Οι αρτηρίες, η καρδιά, τα επινεφρίδια σώματα και το αγγειοκινητικό σύστημα επηρεάζονται κυρίως. Η κύρια δράση της Αδρεναλίνης είναι η διέγερση των συμπαθητικών απολήξεων, ιδίως της σπλαχνικής περιοχής, προκαλώντας στένωση των περιφερικών αρτηριολίων, με επακόλουθη αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Αυτό παρατηρείται ιδίως στο στομάχι, τα έντερα· λιγότερο στη μήτρα, το δέρμα· μηδέν στον εγκέφαλο και τους πνεύμονες. Επιπλέον, παρατηρούνται επιβράδυνση του σφυγμού, (διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου από τον μυελό), και ενίσχυση των καρδιακών σφύξεων (αυξημένη μυοκαρδιακή συσταλτικότητα), που μοιάζει με τη Δακτυλίδα· αυξημένη αδενική δραστηριότητα, γλυκοζουρία· καταστολή του αναπνευστικού κέντρου· σύσπαση του μυϊκού ιστού του ματιού, της μήτρας, του κόλπου· χαλάρωση του μυϊκού ιστού του στομαχιού, των εντέρων, της κύστης.

Χρήσεις.--Η κύρια θεραπευτική της χρήση εξαρτάται από τη αγγειοσυσπαστική της δράση· επομένως είναι ένα πολύ ισχυρό και άμεσο στυπτικό και αιμοστατικό· και ανεκτίμητη στη διακοπή των τριχοειδών αιμορραγιών, από όλα τα μέρη, όπου είναι εφικτή η τοπική ή άμεση εφαρμογή: μύτη, αυτί, στόμα, λαιμός, λάρυγγας, στομάχι, ορθό, μήτρα, κύστη. Αιμορραγική κατάσταση που δεν οφείλεται σε ελαττωμένη πήξη του αίματος. Πλήρης ααιμία, ισχαιμία, μπορεί να προκληθεί χωρίς κίνδυνο. Τοπικά, διαλύματα (1: 10.000-1: 1.000) σε ψεκασμό ή εφαρμοσμένα σε βαμβάκι έχουν αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικοί σε αναίμακτες επεμβάσεις στο μάτι, τη μύτη, τον λαιμό και τον λάρυγγα.

Συμφόρηση των ηθμοειδών και σφηνοειδών κόλπων, καθώς και ο σανός πυρετός, έχουν ανακουφισθεί σημαντικά με ζεστό ψεκασμό χλωριούχης Αδρεναλίνης, 1: 5.000. Εδώ συγκρίνετε, Hepar 1x, το οποίο θα ενεργοποιήσει τις εκκρίσεις και έτσι θα διευκολύνει την παροχέτευση. Η νόσος του Werlhoff, υποδορίως, 1: 1.000. Εξωτερικά, έχει χρησιμοποιηθεί σε νευρίτιδα, νευραλγία, αντανακλαστικούς πόνους, ουρική αρθρίτιδα, ρευματισμούς, ως αλοιφή, 1-2 κ.

(1: 1.000) διαλύματος, κατά μήκος του νευρικού κορμού στο σημείο του δέρματος πλησιέστερα προς την προέλευσή του που ήταν εφικτό να φθάσει (H. G. Carlton).

Θεραπευτικά, η Αδρεναλίνη έχει προταθεί σε οξεία συμφόρηση των πνευμόνων, Άσθμα, τις νόσους του Grave και του Addison, αρτηριοσκλήρυνση, χρόνια αορτίτιδα, στηθαγχή, αιμοφιλία, χλώρωση, σανό πυρετό, εξανθήματα από ορό, οξεία κνίδωση κ.λπ. Ο Δρ. P. Jousset αναφέρει επιτυχία στη θεραπεία, ομοιοπαθητικά, περιπτώσεων στηθαγχής και αορτίτιδας, υποξείας και χρόνιας, όταν η Αδρεναλίνη έχει συνταγογραφηθεί από του στόματος και σε απειροελάχιστη δόση.

Το σύμπτωμα που καθοδηγεί σε αυτό είναι, Αίσθημα θωρακικής συστολής με αγωνία. Αυτό, μαζί με ίλιγγο, ναυτία και έμετο, έχουν παραχθεί από το φάρμακο. Κοιλιακός πόνος. Σοκ ή καρδιακή ανεπάρκεια κατά την αναισθησία, καθώς προκαλεί πολύ άμεση αύξηση της αρτηριακής πίεσης μέσω της δράσης της στις νευρικές απολήξεις στο τοίχωμα των αγγείων.

Δόση

Υποδορίως, 1-5 m (διάλυμα 1:1.000, ως χλωρίδιο) αραιωμένο σε νερό. Εσωτερικά, 5-30m διαλύματος 1:1.000.

Προσοχή.--Λόγω της συγγένειάς του με το οξυγόνο, το φάρμακο αποσυντίθεται εύκολα σε υδατικά και αραιά όξινα διαλύματα. Το διάλυμα πρέπει να προστατεύεται από τον αέρα και το φως. Δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται πολύ συχνά, λόγω καρδιακών και αρτηριακών βλαβών. Για ομοιοπαθητική χρήση αραίωση 2x έως 6x.